Untitled Document
 
 
 
• อลหม่านเปิดเทอม •
 

เปิดเทอมแล้ว หลังจากที่แม่ไปรับ 2 คน กลับจากหนีน้ำท่วม พี่อิงค์อยากกลับ แต่น้องอัยย์ ยังอยากอยู่ต่อ ลุงเลยบอกว่า มาเรียนหนังสือที่นคร เลยไม๊ มาเป็นลูกลุงเลย (เพราะลุงไม่มีลูก) อัยย์ ทำท่าจะตกลง 2 คนพี่น้องไปอยู่ใต้ ไม่รู้ไปรับจ้างทำอะไร ได้ตังค์กันมาคนละ 2 พันกว่าบาท แม่เลยเอาไปฝากหมด 2 คน พี่น้องมีแอบบ่นว่า ไม่เหลือให้บ้างเลย แม่ก็เลยถามว่าแล้วจะใช้อะไรค่ะ ในเมื่อแม่ก็ให้อยู่ทุกวัน 2 คนพี่น้องเลยเงียบ พอเปิดเทอมความชุลมุนวุ่นวายกลับมาอีกรอบ promotion การได้นอนตื่นสาย ได้ขี้เกียจ หมดไปแล้ว ต้องตะกายตื่นตั้งแต่ ตี 5 กว่า หลังจากเด็กๆไป รร. แม่ไม่ได้เลื้อยต่อเลย เพราะถ้าเลื้อยต่อ มียาวค่ะ

เทอมนี้เรียนกันแบบบ้าคลั่ง ตอนแรกไม่คิดว่าอัยย์ จะเรียนวันเสาร์ แต่ในที่สุดก็ไม่พลาดเอากะเค้าด้วย ของพี่อิงค์บอกว่า งั้นไหนๆก็เรียนวันเสาร์แล้ว งั้นขอเรียนพิเศษ ให้หมดวันไปเลย (เพราะคอร์สเรียนพิเศษยังไม่หมดจากเทมอที่แล้ว) แล้ววันอาทิตย์ก็พัก แม่โอเค แอบแปลกใจนโยบาย รร.ว่า ในเมื่อเรียนไม่ทัน แต่กิจกรรมบางอย่าง ก็ไม่งด เช่นกีฬาสี หรือ การเข้าค่ายต่างๆ ยังคงมี พี่อิงค์บอกว่างานเยอะมาก ครูสั่งงานแบบว่า คล้ายๆ จะม้วนเดียวจบ แต่ต้องทยอยส่งไปเรื่อยๆ การสอบเก็บคะแนน อาจไม่มีเป็นเรื่องเป็นราว แต่เก็บไปเรื่อยๆ ในห้องเวลาสอน หรือ สอบในเวาลาเรียนไปเลย

ว่ากันที่ผลสอบของอัยย์ เค้าวัดกันออกมาเป็น % อัยย์สอยมาได้ 87% ซึ่งเป็นแม่แม่พอใจ เพราะเป็นการเปลี่ยนที่เรียนครั้งแรก แล้วอัยย์ ต้องปรับตัวในการเรียนภาษาอังกฤษเยอะมาก ถึงแม้จะไม่ได้เรียน 2 ภาษาก็ตาม ความเห็นของครู บอกว่า “อัยย์คุยเก่ง ทำงานช้าบ้างเป็นบางเวลา มีน้ำใจกับเพื่อนกับครู และพูดจาเพราะ” แม่กับป๊าเลยต้องพยายามบอกว่า ในห้องเรียนอย่าคุยเยอะ อย่าชวนเพื่อนคุย เพราะจะทำงานไม่ทัน แล้วก็จะไม่เข้าใจเวลาที่ครูสอน การเปลี่ยนแปลงในทิศทางที่ดีขึ้นคือ อัยย์อ่านหนังสือได้เยอะมาก จากการเปิดเทอมแรกๆ ที่แม่กังวลว่าอัยย์จะอ่านหนังสือไม่ออก จนแม่ต้องดิ้นรนหาหนังสือ การสะกดคำต่างๆ นานามาให้อ่าน ความพยายามของแม่สำเร็จ และอีกอย่างที่เทอมนี้ต้องพยายามต่อไปคือ การท่องศัพท์ภาษาอังกฤษ ไม้เบื่อไม้เมาสำหรับอัยย์คือ การเขียนหนังสือ คือ ทำอะไรก็ได้ แต่ไม่ชอบเขียนอะไรยาวๆ เยอะๆ อัยย์จะบอกว่าเมื่อยตลอด

ส่วนพี่อิงค์ งานเยอะแต่ก็ยังพอมีเวลาได้พักผ่อน ดู mv เกาหลีไปตามเรื่อง แต่สิ่งที่แม่รู้สึกคือ เทอมนี้พี่อิงค์รับผิดชอบเรื่องการบ้านการทำงานได้ดีขึ้น คงจะด้วยจากเวลาเรียนที่กระชั้นมากขึ้น ทำให้ยืดเยื้อไม่ได้ พี่อิงค์เริ่มมีฝันในเรื่องของการเรียน การสอบชิงทุน เหมือนคล้ายว่า อยากลองไปสอบให้แม่ช่วยให้ข้อมูลให้ด้วย แม่แอบดีใจว่า อย่างน้อยลูกก็มีฝันที่แม่และป๊ายาม ไม่เคยฝันเลย แม่ก็ได้แต่เป็นแรงขับเคลื่อน และแรงสนับสนุน เพื่อให้ฝันของพี่อิงค์ใกล้ความจริงได้มากที่สุด ถึงแม้จะได้แค่ฝันก็ตาม อย่างน้อยคนเราทุกคนมีสิทธิ์ฝันกันทุกคน แต่สิ่งนึงที่แม่บอกป๊ายามอยู่เสมอๆว่า  “อย่าคาดหวังกับลูกเยอะเกินไป เพราะพอเธอตั้งความหวัง แล้วลูกไม่ได้ดังหวังเหมือนที่เธอคิดเธอก็ไม่พอใจ” เพราะชั้นคิดเสมอว่า”  นายกก็มีแล้ว ผู้ว่าก็มีแล้ว เธอไม่ต้องอยากให้ลูกเรียนเก่งเพื่อเป็นนายก นะคะ  อีป๊ายามหันกลับมามองค้อนซะงั้น

     Share

<< อ้วนกลมเข้า รพ.ครั้งที่ 2 >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh