Untitled Document
 
 
 
• มนุยษ์ไฟฟ้า •
 

ปีใหม่ปีนี้ไม่ได้ไปไหน แล้วก็ตั้งใจว่าจะไม่ไปเพราะ คนคงเยอะอีกอย่าง อยู่เป็นนางพยาบาล ผลัดเวรกับคุณยายช่วงวันหยุดยาวๆ ญาติพี่น้อง มาเยี่ยมพ่อที่บ้าน งานนี้คนป่วยรับแขกไม่ได้หยุด เดินเข้าๆออกในครัว กลัวลูกหลานไม่อิ่มทั้งๆที่แม่ทำกับข้าว และลูกหลานที่มาก็หอบของกินมาเพียบ โบราณว่า แขกไปใครมา ข้าวอย่าให้ขาดหม้อ

ปีนี้ตั้งใจสวดมนต์ข้ามปี แต่เนื่องจากไม่สะดวกที่จะไปวัด เลยสวดกันที่บ้านพร้อมกัน 3 คนแม่ลูก หาหนังสือพร้อมบทสวดเท่าจะมีในหนังสือมาเปิดกาง แล้วก็เริ่มสวดก่อนสวดต้องปิดเสียงโทรศัพท์ เพราะไม่งั้นดังกันระงมเพราะ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่น่ารัก ส่ง
sms กันเพียบ   มาเปิดอ่านทีหลังก็ยิ้ม และมีความสุขกันไป
ถ้วนหน้าค่ะ
ขอบคุณนะคะ สำหรับความรัก ความหวังดี ความเป็นห่วงเป็นใย จากโลกออนไลน์ ที่ทำให้เราได้มารู้จักกัน

ปีนี้ไม่ได้เตรียมของขวัญเล็กๆน้อย หรือ ของที่ระลึกให้ใครๆเลย ไม่ว่าจะเป็นพี่ๆน้องๆ ในไดอารี่ หรือ แม้กระทั่งเพื่อนสนิท หรือน้องๆที่ทำงาน
เนื่องจากไม่มีมีเวลา ไม่ได้อยู่ในโหมดที่จะไปไหนๆได้ตามแบบที่เคยเป็น เพราะห่วงคุณตาและคุณยาย เลยกลายเป็นแม่ศรีเรือน อยู่กับเหย้า เฝ้าแต่เรือนกันไป กลายเป็นครอบครัวกลมกิ๊ก และกลมกลิ้ง เพราะกินๆๆๆคุยๆๆๆ นอนๆๆๆ เลื้อยกันอยู่บ้านคุณยาย
เอาใบนัดของหมอ ที่นัดตรวจคุณตามานั่งดู แล้วก็ งง เพราะอะไรมันจะเยอะขนาดนี้ เอาวะ ไม่ใครก็ใครคง งงงง กันบ้าง ว่าแล้วก็เขียนลงกระดานตัวโต ให้คุณตามองเห็นได้ชัด พร้อมกับเตือนตัวเองไปด้วยในตัว

ใครจะเชื่อว่าพอลล่าไม่ค่อยสนิทกับพ่อ เนื่องจากพ่อดุ แล้วก็อยู่ห่างกัน นานๆ จะเจอกันที เพิ่งจะมีโอกาสได้ใกล้ชิดกันก็หลังจากที่แต่งงานแล้ว แล้วก็มาสนิทกันมากขึ้น ช่วงที่ต้องไปไหนมาไหนกัน 2 คน พ่อลูกนี่แหละ จากที่ไม่เคยได้จูงมือ ไม่ค่อยจับแขน ไม่เคยโอบไหล่(พอลล่าโอบพ่อ) ไม่ค่อยได้กอดแขน ไม่ค่อยได้อะไรๆ สารพัด ช่วงนี้ก็ได้ทำหลายๆอย่าง เหมือนเป็นตัวแทนแม่ ทำทุกอย่าง เรียกว่าเป็นทั้งหูและตาให้พ่อได้  ตอนนี้อยากทำอะไรก็ทำซะ ไม่เขินไม่อาย ใครจะรู้ว่าช่วงเวลาแบบนี้จริงๆ ทำได้ตั้งนานแล้ว แต่ไม่ทำ ไม่รู้มัวแต่ไปทำอะไรอยู่ หรือ อาจจะเป็นเพราะพ่อเค้าแข็งแรงดี ก็เลยไม่ค่อยได้ดูแลกันมากมาย จริงอย่างที่หลายๆคนบอกว่า การแสดงความรัก ความเอาใจใส่ กับคนในครอบครัว ไม่จำเป็นต้องรอ อยากทำอะไรทำเลย 

เมื่อวานไป รพ.อีกครั้งตามที่หมอนัด ไปฉีดสารทึบแสง เพื่อตรวจดูตำแหน่งที่จะฉายแสงและให้เคมีในวันที่ 23/1/55 พอเดินออกมาจากห้อง หันไปมองหน้า พ่อเหมือนเหนื่อย เหมือนหมดแรง ก็เลยถามว่า เค้าให้ไปวิ่งรอบห้อง หรือ ให้ไปนอนฉีดสี พ่อว่าให้นอนนี่แหละ แต่เหมือนต้องข้าอุโมงค์ มันอึดอัดว่ะ เจ็บๆ ที่หัวด้วย พอนั่งสังเกตที่หน้า แล้วก็ข้างๆหู มีจุดแดงๆ กากบาท เลยถามว่า ใครมาเขียนหวยไว้ข้างหู พ่อยิ้มๆ แล้วก็บอกว่าตอนนี้เป็นมนุษย์ไฟฟ้าสีแดงนะ เพราะที่ข้างหู หน้าท้อง และหน้าผาก มีรอยขีดสีแดงๆ นั่นคือ ตำแหน่งที่หมอขีดไว้เพื่อจะได้รู้ตำแหน่งที่ชัดเจนว่า จุดไหนคือจุดเริ่มต้น  และต้องฉายรังสีไปถึงจุดไหน แล้วก็เข้าไปพบหมอ (หมอผู้ชายน่ารักเชียว ขาวๆ อวบๆ หน้าตาสะอาดสะอ้าน)
หมอก็บอกกกกกก อะไรๆๆหลายๆๆๆ สิ่ง เฮ้อๆๆๆๆ เยอะๆๆๆๆ หมอบอกว่า เดี๊ยววันจันทร์ที่จะมาทำ หมอจะคุยรายละเอียดให้ฟังอีกที แต่สิ่งนึงที่หมอย้ำคือ ต้องเพิ่มปริมาณอาหารให้พ่อมากขึ้น เพราะร่างกายต้องพร้อม ไม่งั้นจะไม่มีแรง รับทราบและยินดีปฎิบัติค่ะหมอ
เจอกันวันจันทร์ที่ 23/1 นะคะ ทั้งคุณหมอรังสี และ คุณหมอเคมีบำบัด พอลล่าจะพาคุณตา มาอย่างหล่อและแข็งแรงเชียวค่ะ

พอกลับมาบ้านพ่อเจออัยย์ พ่อบอกอัยย์ว่า
“วันนี้ตามีพลัง ปลอ่ยแสงได้ด้วยนะ” อัยย์ทำหน้างง ว่าตาหมายถึงอะไร ตาเลยต้องเฉลย เท่านั้นแหละ อัยย์ขำซะ บอกว่า ตาขี้โม้   5555 อัยย์ทำวงแตก

 

     Share

<< เข้า รพ.ครั้งที่ 2เจาะคอ >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh