Untitled Document
 
 
 
• ทุกข์ ปน สุข •
 

เกือบเดือนแล้ว ที่พ่อเจาะคอใส่ท่อเพื่อช่วยในการหายใจ ไม่ให้มีเสียงดัง การรักษาก็ดำเนินไปเรื่อยทั้งให้คีโม+ฉายแสง อาการโดยรวมดีขึ้น แต่อาการข้างเคียงของการให้คีโมและฉายแสงก็มีตามมาเช่นกัน แต่ยังรับมือ
ไหว หมอบอกอะไรอิชั้น จดอย่างละเอียดยิบ แล้วก็มาคุยกันกับคุณยายนอกรอบเพื่อแท็คทีม ในการปฎิบัติ
และดูแลพ่อ

ตั้งแต่ต้นปีมา มีงานแต่งรุ่นน้อง และน้องที่ทำงานบางคน แต่ไม่ได้ไปเลย เพราะไม่สะดวก แต่ก็หวังว่าน้องๆ
จะเข้าใจ เพราะแต่ละคนโทรมาบอกด้วยตัวเอง ทั้งนั้น แต่ก็ต้องขอโทษจริงๆ ที่ไม่ได้ไปร่วมงาน  ขนาดเพื่อนๆ  รุ่น 5 นัดเจอกัน ยังไม่ได้ไปเจอกัน ทั้งๆ ที่อยากไปเพราะไม่ได้เจอเพื่อนๆ หลายๆคน นานแล้ว หลากลายเรื่องราว ในชีวิต บอกไม่ถูกกันเลยทีเดียว

อัยย์ไปหากระดิ่งมาจากไหนไม่รู้ เอามาให้คุณตา แล้วก็บอกว่า เอาไว้ให้ตาเขย่า เวลาต้องการเรียกใคร
จะได้ไม่ต้องตบมือหรือ ตบโต๊ะ เพื่อเรียกใครเวลาที่ต้องการอะไร แล้วอัยย์ก็เป็นคนที่ เข้าใจในสิ่งที่ตาพูด
ได้มากที่สุด คือเวลาที่ตาพูดเสียงจะไม่ค่อยมี อัยย์ก็จะอ่านปาก...ว่าตาต้องการอะไร  ให้หยิบอะไร แต่ก็
มีบางครั้งที่หยิบผิดบ้าง เช่น ตาบอกว่าเอาผ้าขาวม้า อัยย์ก็หันไปถามว่า จะเอายาบ้า เหรอะค่ะ ไม่มี
ตำรวจจับ อีกอย่างคือตาจะเอายาลม แต่อัยย์ไปหยิบยาดม พอตาบอกว่าผิด อัยย์ก็เลยบอกว่า ยาลม
คืออะไร อัยย์ไม่รู้จัก พอตาบอกว่ายาหอม อัยย์ก็ไม่รู้จักอีก เดือดร้อนถึงคุณยายต้องไปหยิบมาให้อัยย์
ดูว่ายาลม กับยาหอม คือ ตัวยาเดียวกัน แล้วก็มีคำถามตามมาอีกเยอะว่า ทำไมถึงเรียกยาหอม ยาลม
สารพัด จนยายบอกว่า ไปถามแม่ไปลูกไป ภาระจึงกลับมาที่แม่ ก็ต้องหาคำตอบกันไป

ช่วงนี้พี่อิงค์งานเยอะ การบ้านเยอะ นอนดึกเกือทุกวัน แล้วก็จะต้องไปเข้าค่าย หลังจากกลับจากเข้าค่ายก็เตรียมตัวสอบไล่ แป๊ปๆ ก็จะปิดเทอมแล้ว เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ แล้วพี่อิงค์ก็ต้องเตรียมตัวสอบ
last (ไม่รู้
แม่เขียนถูกรึเปล่า) เหมือนสอบวัดผลเด็ก ม.2 ทั่วประเทศ เพื่อดูคะแนนเฉลี่ย กว่า 2 ลิงจะสอบเสร็จก็คง
ปลายเดือน มีนาคม สำหรับปิดเทอมนี้ ลิงอัยย์ขอเรียน
summer ที่ รร.เรียบร้อย สำหรับพี่อิงค์ ยายว่า
ปิดเทอมนี้ อิงค์ต้องช่วยยายเรื่อง งานบ้าน และเรื่องช่วยดูแลคุณตา ป๊ายามว่า อยากไปเชงเม้งที่ยะลา
แต่แม่ขอยังไม่ตกลง เพราะถ้าแม่ไปด้วย แล้วถ้าเผื่อคุณตา ต้องไปหาหมอ หรือ มีอะไรที่ รพ.ใครจะพาไป
เพราะ 2 คน ตายายขับรถไม่เป็น  ป๊าเลยบอกว่า งั้นค่อยว่ากัน

บางทีรู้สึกเหนื่อย และล้า กับหลายๆสิ่ง หลายอย่าง ในชีวิตที่เกิดขึ้น พยายามปลง พยายามวางลงบ้าง
ไม่เอามากำไว้ หรือ แบกไว้ เพราะไม่งั้นเหนื่อยและหนักเครียดกันพอดี ยาแก้เครียดที่ได้ผลชะงัก คือ
ลูก 2 คน ไม่ว่าจะเหนื่อย จะทุกข์ หรือ แค่ไหน กับเรื่องอะไรต่างๆ ก็จะทุเลาลง เมื่อได้คุยกัน นอนกอดกัน
หอมกัน ฟัดกันไปฟัดกันมา กับพี่อิงค์โตแล้ว ก็ยังเข้ามากอด มาหอม ทุกครั้งที่เจอหน้ากัน หรือ จะต้อง
แยกกันไปไหนสักที่  กับเจ้าอัยย์ เป็นอะไรที่บางที ต้องมีน้ำอดน้ำทน เพราะเวลาได้อยู่ใกล้แม่ทีไร คือ
ปีนป่าย กอดรัดฟัดเหวี่ยง แล้วก็ชอบเล่นกับแม่แรงๆ จนบางทียายบอกว่า อัยย์อยู่กับแม่ อยู่แบบเฉยๆ
บ้างก็ได้ลูก แม่เค้าเหนื่อย เวลานอน ไม่เคยอยู่ในที่นอนตัวเองเลย ทั้งขาและแขนต้องมีระเกะระกะ
อยู่บนเรือนร่างแม่ตลอด ผ้าห่มตัวเองไม่เคยห่ม มาดึงของแม่ไปตลอด   แม่ชอบแอบดูตอนลูกหลับ ชอบ
แกล้ง ชอบหอมดูหัว ดูหู ดูเล็บ ดูไปหมด บางทีก็เอาโน่นนี่นั่นมาเช็ด มาทำความสะอาดตอนที่หลับนั่น
แหละ

พี่อิงค์ปีนี้ โตขึ้นเยอะ ตัวสูงเท่าแม่ บางทีการคุยกัน ต้องปรับต้องจูนกันเยอะมาก บางทีแม่ก็มีอารมณ์
ลูกก็มีอารมณ์ แต่พอสักพักก็หันมาคุยกัน เหมือนเดิม ปรับแต่งวิธีการกันนิดหน่อย อย่างว่า อายุ 13 กับ
43 คุยกันคงต่างกันมากอยู่ แต่ก็ต้องเปิดใจเพราะแม่เองก็ผ่านวัย 13 มาแล้ว อาจนานมากไปจำไม่ค่อย
ได้ สำหรับอัยย์ เป็นเด็กเริงร่า ท้าฝน ท้าทายอำนาจรัฐ ได้ตลอดเวลา 5555 ใครว่ายังไง ก็ฟัง ทำหน้าซื่อ
ตาใส แต่ก็จะมีเหตุผลมางัด มาอ้าง ให้ได้เป็นเหตุผล ของตัวเอง ที่ฟังดูดี มีเหตุผล ได้ทุกเรื่อง ทั้งๆที่บาง
เรื่อง แม่กับป๊า คิดว่า อัยย์ แถไปได้ตลอด แต่ก็ต้องชี้แจงและอธิบายให้ฟังว่า อันไหนถูก หรือ ผิดอย่างไร

ชีวีตทุกชีวิต มีทุกข์มากน้อย ไม่ต่างกัน แต่ละคนมีวิธีการลดทุกข์ เพิ่มสุขได้ไม่เหมือนกัน ของบ้านอิชั้นใช้
คำว่า
“ช่างมัน หรือบางที ก็ช่างแมร่ง” แต่ไม่ใช่ไม่ทำไม่แก้ไข แต่ทำเท่าที่จะทำได้เท้านั้นจริงๆ แล้วก็มอง
ไปถึงคนที่เค้าทุกข์ กว่าเรา เจอเรื่องราวเยอะๆ ร้ายๆมากกว่าเรา เราก็จะฮึดกลับมาได้อีกครั้ง ส่วนวิธี
เพิ่มสุข คือ กลับไปกอดลิง 2 ตัว แล้วก็กลับไปคุยไปเฮฮา กับ คุณยายและคุณตา

 

     Share

<< เจาะคอโก๊ะครั้งเดียวพอ >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


จ๊อด....คิดเหมือนพี่เลยว่ะ ว่าอยากแยกร่างได้สัก 4 ร่าง เพื่อแบ่งๆ ไปทำสิ่งที่อยากทำในเวลาเดียวๆกัน แต่ทั้งนี้และทั้งนั้น เราทำทุกอย่างอย่างเต็มที่ เพราะฉะนั้นสู้ๆ เน้อ

คุณ sao....สบายดีค่ะ ตามกำลังของร่างกายอันใหญ่โต ที่มีมา ขอบคุณค่ะ
โม   
Mon 27 Feb 2012 9:41 [4]

จ๊อดเอง ตอนนี้ก็หัวหมุนมาก ๆ พี่โม
พอดีว่าน้องสาวผ่าตัด แล้วก็ต้องคอยดูแลตลอดเวลา
ในขณะเดียวกัน ยอดมนุดก็อยู่ด้วย แล้วก็ดูท่าทางจะมีอาการน้อยใจ ที่ไม่มีใครดูเเล
เพราะจะต้องไปคอยใส่ใจน้องมากกว่า ช่วงนี้จะพูดจะจาอะไร ออกแนวประชดประชันมากๆ
คนดูแลอย่างเรา ปวดหัว ปวดใจ เหลือเกิน
เข้าใจกันหน่อยก็ไม่ได้ ถ้ามีโดเรม่อนนี่แยกร่างไปแล้วจะได้เอาใจได้ทั้งสองคน..
จ๊อด   
Sat 25 Feb 2012 21:06 [3]

ขอบคุณ....คุณ sao germany และพี่มาดีค่ะ ทุกอย่างที่อยู่ที่ใจและการกระทำของเราเองทุกอย่าง ทุกข์บ้างสุขบ้าง ปนๆกันชีวิตมีรสชาดค่ะ (คิดบวก)
โม   
Sat 25 Feb 2012 9:27 [2]

wan nee dee jai makkk ka..tee dai hen...
diaryclub khong khun Mo eek ka ^____^
SU SU NA KA.....
sao Germany ka ^^   
Fri 24 Feb 2012 19:07 [1]