Untitled Document
 
 
 
• ย้อนหลังวันเกิด •
 

เริ่มตั้งแต่ที่พ่อเริ่มป่วย และรู้ว่าเป็นมะเร็งมาถึงวันนี้ก็ 7 เดือนแล้ว ไม่ช้าเลย สำหรับการรักษาทำครบ
หมดทุกอย่าง สำหรับการให้คีโม ตลอดระยะเวลา 3 เดือน มีการให้อาทิตย์ละครั้ง ควบคู่กับการฉาย
แสงซึ่งทำทุกวัน อาจจะเป็นวิวัฒนการทางด้านยาต่างๆ ที่พัฒนาขึ้น หรืออาจจะเป็นที่ร่างกายของ
ผู้ป่วยเอง พ่อไม่แพ้คีโม ไม่มีอาการค้างเขียงเช่นผมร่วงหรืออาเจียน โชคดีไปงานนี้ แต่รอบๆคอบริเวณ
ที่ฉายแสง มีสีเข้ม และหลังจากที่หยุดฉายแสงก็เริ่มลอกมีการผลัดเซลล์ผิวใหม่มา น้องอัยย์บอกว่า
“ต่อไปตาจะขาว โอโม่”
แต่การกลืนอาหารผ่านทางลำคอ ยังทำไม่ได้มากหมอบอกว่าอย่าเพิ่งเร่ง ต้องค่อยๆ เพราะไม่งั้นเดี๊ยวจะ
สำลักแล้วลงปอด เท่ากับว่าตอนนี้ยังต้องให้อาหารผ่านทางหน้าท้องอยู่ แล้วที่คอก็ยังใส่ท่ออยู่ ซึ่งการดู
แลรักษาความสะอาดต้องจำเป็นมาก แต่ทั้งนี้เราและแม่ เริ่มเป็นมืออาชีพและมีความชำนาญมากขึ้น สิ่ง
นึงที่เห็นได้ว่า พ่อไม่อยากให้ใครต้องลำบากก็คือ บางทีถ้าพ่อหิวน้ำ หรือ อยากกินอะไรพ่อก็จะลุงมาจัด
การเอง โดยเอาสลิงค์เสียบเข้าที่สายหน้าท้อง แล้วก็เทนม หรือ เครื่องดื่มต่างๆ ลงไป ของโปรดพ่อคือน้ำ
มะพร้าว กับแบรนด์รังนก แม้กระทั่งยาแต่ต้องบดหรือ ตำให้ละเอียดก่อนสำหรับยา ตอนนี้อาการโดยรวม
ดูดีเริ่มมีเสียงเวลาที่พูด บริเวณที่เป็นก้อน เริ่มมีการยุบตัวลง ตอนนี้หมอนัดไปดูอาการเดือนละครั้ง ถ้า
เดือนนี้ไป แล้วการใจไม่มีเสียงดัง และก้อนเนื้อยุบลง คงได้ถอดท่อที่คอออก ซึ่งคิดว่าพ่อคงดีใจ เพราะท่อ
ที่ใส่ที่คอ ทำให้มีเสมหะ แล้วก็ต้องถอดล้างทุกวัน  พ่อบอกว่า หายขาดคงเป็นไปได้ยาก แต่ถ้ามันดีขึ้นแล้ว
ไม่มีอะไรแทรกซ้อน ทำให้เจ็บป่วยอีกก็ดีเนอะ แต่ตอนนี้พ่อว่า รู้สึกเหมือนเป็นไส้เลื่อน คงเป็นโรคฮิตของ
ผู้ชายวัยชรา

วันที่ 14 เมษายน มีญาติๆ พ่อมาจากปัตตานีมาเยี่ยมลูกหลานเต็มบ้าน ได้เห้นน้ำตาลูกผู้ชาย พ่อดีใจที่
ญาติๆมาเยี่ยมส่วนหลานๆ ที่สงขลา ไม่ได้มาก็โทรมาคุยด้วย โดยคุยผ่านแม่  สิ่งนึงที่ตั้งใจไว้คือ ถ้าพ่อ
ได้ถอดสายทางหน้าท้องออกแล้วมากินอาหารได้ตามปกติ (เพราะถ้ายังไม่ถอด การดูแลเรื่องอาหารค่อน
ข้างลำบาก) จะพาพ่อไปบ้านที่สงขลา

13 เมษายน 2555 ปีนี้เป็นวันคล้ายวันเกิด ได้ไปทำบุญใส่บาตร พร้อมกันกับเด็กๆ ส่วนลุงยามเป็นคนพา
ไปซื้อของไม่ได้ไปเที่ยวไหน หรือ พาเด็กๆไปเล่นน้ำเลย ได้รดน้ำขอพรพ่อกับแม่ วันหยุดปีนี้ยาวและได้
หยุดสมกับเป็นวันพักผ่อนจริงๆคือได้นอนตื่นสาย ตื่นมาทำหน้าที่ทุกอย่างเสร้จ ก็นอนคุย นอนดูหนัง
วันเกิดปีนี้แม่ทำน้ำเงี้ยวให้กิน อร่อยสุดยอดดีใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่กับพ่อ ตั้งแต่จำความได้คือ การเป็น
อยู่ของครอบครัวเราต้องประหยัด เพราะทั้งพ่อและแม่เป็นราชการชั้นผู้น้อย ในความที่เป็นลูกคนเดียวไม่
เคยถูกตามใจ อยากได้อะไรทุกอย่างต้องรอ ถ้าไม่เหนือบ่ากว่าแรงแม่กับพ่อยินดี แต่ก็จำได้ว่าไม่เคย
อยากได้อะไรที่ทำให้พ่อกับแม่ลำบากใจ ตอนนี้เป็นหน้าที่ที่ต้องตอบแทนกลับไปการที่เป็นลูกคนเดียว
เหนื่อยกับหลายๆสิ่ง บางทีท้อ บางทีล้า แต่พอนึกย้อนกลับไปสมัยที่เราเป็นเด็ก พ่อกับแม่คงเหนื่อย
กว่าเพราะฉะนั้น ตราบเท่าท่ายังมีแรง และมีลมหายใจอยู่ ทำต่อไป แล้วสิ่งต่างๆที่เราทำ คงย้อนกลับมา
หาเราในวันที่เราแก่ชรา พี่อิงค์ และน้องอัยย์ คงดูแลแม่กับป๊า เหมือนที่ป๊ากับแม่ดูแล ปู่ย่า ตายาย


ขอบคุณพ่อกับแม่ ที่อบรมสั่งสอนให้เราเป็นเรามาได้ทุกวันนี้ มองโลกแบบขำๆ อยู่แบบเฮฮาตามประสา
เราๆนี่แหละค่ะ ...ผู้หญิงคนนี้ชื่อว่า ปริศนา

     Share

<< เมื่ออัยย์โดนหยิกว่ากันด้วยเรื่อง รร. ล้วนๆๆ >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


wh0cd522197 <a href=http://lisinopril-hctz.cricket/>lisinopril 5mg</a> <a href=http://buyreviaonline.club/>revia</a> <a href=http://ventolin-inhaler.science/>ventolin</a> <a href=http://reglan.pro/>reglan for nausea</a> <a href=http://shatavari.pro/>shatavari</a> <a href=http://sildenafil-20-mg.party/>sildenafil 20 mg</a> <a href=http://buying-zithromax.com/>buying zithromax</a> <a href=http://valtrex.red/>valtrex</a>
Erickwap   
Sun 22 Jan 2017 17:52 [1]