Untitled Document
 
 
 
• คนป่วย กับ คนไม่ป่วย •
 

จากที่ตั้งใจว่า ปิดเทอมที่ผ่านมา จะได้พาเด็กๆ ไปเที่ยวบ้าง ไปนอนนับดาวริมทะเล เทิดเถิงกันตามประสาบ้านเราแต่พอมองไปรอบๆตัว หลายๆอย่างไม่เอื้ออำนวยเลย ไหนจะพ่อที่ยังไม่แข็งแรง มากมาย ไหนจะแม่ที่ต้องดูแลพ่ออีก .......ถ้าเราทิ้งเค้าไปหาความสุข ตามประสาบ้างสักคืน 2 คืน แม่คงเหนื่อย พ่อคงเหงาๆ

หันไปหันมาเด็กๆก็ไม่ทวงถาม ลุงยามเลยบอกว่า อย่าไปเลย เพราะถ้ามีอะไรฉุกเฉินเกิดขึ้น เราจะกลับมาทันไม๊ หลายอย่าง ทำให้ลังเล  เกิดมีอะไร ลูกไปไหน อ้อ ลูกไปเที่ยว เลยไม่ได้ไปไหนกัน ก็อาศัยหาความสุขกันแบบตามประสาของเราไปเรื่อยๆ  เคยคิดว่าถ้าเป็นอย่างนี้แล้วเมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยว ไม่กล้าทิ้งเค้าไปหาความสุขในแบบที่อยาก แต่คำตอบที่ได้คือ ดูแลพ่อ ช่วยแบ่งเบาภาระของแม่ในช่วงเย็นๆ และเสาร์อาทิตย์ไปก่อนดีกว่า ก่อนที่จะไม่มีช่วงเวลาดีๆ ที่เหลืออยู่ให้ได้ทำ อธิบายให้เด็กๆฟัง เด็กๆเข้าใจ  แม่บอกว่า ถ้ามีความจำเป็นต้องไปในเรื่องของงาน ก็ไปเหอะ แม่ทำได้ไม่เป็นไร แต่รู้ว่าแม่เหนื่อย บางทีแม่ก็แอบบ่น แอบน้อยใจพ่อ แอบอยากหนีไปจากพ่อ แอบไม่อยากดูแล  แต่รู้ว่าแม่ได้แต่แอบ 555 แม่ไม่กล้าทำจริงๆ
เข้าใจอามรณ์แม่ และก็เข้าใจอารมณ์พ่อ  คนนึงป่วย ไม่สบายตัว ไม่สบายใจ อยากหาย คนนึงต้องดูแลคนป่วย ต้องทำสารพัด ไหนจะงานบ้าน ไหนจะอาหารคนป่วย แม่เป็นคนที่ชอบทำงานบ้านมาก โดยเฉพาะรีดผ้า จนบางทีต้องบอกว่า อะไรลด ละ ได้บ้าง ก็เอาเหอะแม่ ไว้รอตอนเย็นจะกลับมาทำให้เอง  แม่ก็จะแบบว่า ใครทำก็ไม่ถูกใจ เพราะฉะนั้น ก็เลยต้องคุยต้องบอกว่า เอาน่า หยวนๆ มองข้ามไปบ้าง ทำได้เท่าที่ทำ

แม่บ่นว่า ใครไม่ทำ ไม่รู้ หรอกนะว่า มันเหนื่อยทั้งกาย และใจ ในการดูแลคนป่วยเนี่ย  ว่าแล้วแม่ก็บ่นนนนนนนนนนนน  เราก็นิ่ง ฟัง แม่บ่น แม่ระบายไปเรื่อย บางทีก็รู้ว่าแม่ทำไปเพราะอารมณ์ล้วนๆ พอแม่ได้บ่น ได้ระบายออกมาบ้าง แม่ก็โอเค  แล้วอีกอย่างคือ ตั้งแต่พ่อป่วย แม่ไม่ได้ไปไหนเลย ไปซื้อของที่โน่นนี่นั่น ก็งดไปโดยปริยาย เพราะส่วนใหญ่ให้เราเป็นคนจัดการ กำลังจะหาวิธีพาแม่ไปไหนบ้าง แม่จะได้ไม่เบื่อ ไม่จิตตก แต่ยังคิดไม่ออก เพราะถ้าไปไหนเราก็ต้องพาไป......บางทีก็แอบน้อยใจแม่ว่า เราน่ะเข้าใจ แต่ก็อยากให้แม่เข้าใจพ่อด้วย  เพราะแม่ไม่ได้ป่วยเหมือนพ่อ เพราะฉะนั้นเราไม่รู้หรอกว่าในใจเค้า เค้าคิดอะไรอยู่ เค้าต้องคิดเยอะกว่าพวกเราๆ ที่ไมได้ป่วยแน่นอน อยู่แล้ว

บางทีเราเองก็แอบเครียด แอบนอยด์ เหมือนรับทุกอย่างไว้หมด ไม่ค่อยได้บ่น ไม่ค่อยได้เล่าอะไรให้ใครฟัง จนบางทีมันอึดอัดมาก หันซ้าย หันขวา ไม่เจอใคร ก็นั่งร้องไห้ไปคนเดียว แล้วทุกอย่างมันก็หายไป หรือบางทีก็โทรไปหาอีลุงว่า ไม่ไหวขอร้องไห้หน่อย ขอบ่นๆๆๆ หน่อยนะ อีลุงก็ฟัง แล้วก็ปลอบ  และแล้วก็ต้องกลับมายืนที่เดิม หน้าที่เดิม ทำทุกอย่างเหมือนที่เคยทำ  ทั้งนี้และทั้งนั้น เพื่อคนที่เรารัก และรักเราทั้ง 2 คน นี้แหละ

     Share

<< เหนื่อยเน้อ เออ เห้อจะป๊อด หรือ ไม่ป๊อด เอาไงดี >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


ป้า หนูแอบมาหา

แอบมาบ่นว่า

เหนื่อย และ นอยด์ เช่นกัน

แต่พวกเราสาวสวยก็ สู้

สู้ว้อยยย

ไปละ
simplespace   
Mon 2 Jul 2012 20:10 [2]

su su na ka khun Mo ^____^
soM ka   
Mon 25 Jun 2012 19:32 [1]