Untitled Document
 
 
 
• จดหมายน้อย •
 

สืบจากป๊อดหรือ ไม่ป๊อด หลังจากที่พ่อไปเจาะมาแล้ว ขอเรียกว่า จุดที่ 2 ผลออกมาคือ.......มะเร็ง อีกแล้วครับท่าน เป็นจุดที่เกิดขึ้นใหม่ล่าสุด อยู่ด้านล่างของปอด ขนาดก็พอสมควร แล้วหมอที่ฉายแสงก็บอกว่า มีอีกจุดนึงที่น่าสนใจ คือจุดเก่า ขอเรียกว่าจุดที่ 1 อยู่ในปอดนานแล้ว เป็นจุดที่อยู่ใกล้กับหลอดลม ขนาดไม่ใหญ่ แล้วขนาดก็เท่าเดิม หมอบอกว่า จุดนี้เนี่ยไม่รู้ว่าเป็นอะไร เพราะยังไม่ได้เช็ค ก็เท่ากับว่าต้องส่องกล้อง เพราะเจาะไม่ได้ มันอยู่ในจุดอันตราย แล้วด้วยสภาพร่างกายของพ่อ ไม่พร้อมกับการผ่าตัด
หมอคีโม หน้าสวยบอกว่า ไม่อยากให้คีโม เพราะร่างกายพ่อคงไม่ไหว เพราะฉะนั้นต้องฉายแสงอย่างเดียว ขอเอาเคสพ่อเข้าที่ประชุมก่อนว่าจะรักษายังไง แนวไหน (แอบคิด ขอแนวนอนก็ได้ค่ะ จะได้ไม่เมื่อย) หมดฉายแสง บอกว่า ถ้าจุดที่ 1 ไม่มีปัญหา ก็จะขอฉายแสงจุดที่ 2 อย่างเดียว แค่ 5 วันเท่านั้น  แต่ทั้งนี้และทั้งนั้น ขอรู้ผลจุดที่ 1 ก่อน สรุป พ่อต้องยุ่งเกี่ยวกับปอดถึง 2 รอบด้วยกันพ่อบอกกับหมอฉายแสงว่า
“ผมไม่อยากทำแล้ว ทำไปก็ไม่หาย ทรมานร่างกายปล่าวๆ หมอมองหน้าพอลล่า แบบว่าเข้าใจ แต่ก็อยากให้ทำตามแบบที่หมอบอก พอลล่าเลยหันไปบอกหมอว่า เดี๊ยวจัดการเองค่ะ ไม่เป็นไร

31/7/2555  นัดไปส่งกล้องในปอด โดยผ่านท่อที่คอลงไป อาการที่เกิดขึ้นข้างเคียงคือ จะไอแล้วก็อาจมีเลือดปนเล็กน้อย เนื่องจากถูกสะกิดเนื้อปอดออกมาเพื่อนำไปพิสูจน์ แต่ถ้ามีอาการแน่หน้าออก หายใจไม่ออก ต้องรีบมา รพ.ทันที  แล้วก็นัดฟังผลอีกที วันที่ 9/7/2555 แล้วก็จะมาคุยกันเรื่องการรักษาว่า เอาไงดีกันล่ะทีนี้  
ระหว่างนั่งรอหมอที่ รพ.ก็คุยกัน 2 คนพ่อลูก พ่อยื่นกระดาษแผ่นนึงมาให้ ตอนรับมาก็แอบคิด ไปเขียนตอนไหนหว่า ในเมื่ออยู่ด้วยกันทั้งวัน สงสัยแอบเขียนเมื่อคืนนี้แน่ๆ อ่านแล้วแบบว่า แบบว่าโลกเบี้ยว อยากร้องไห้ ออกมาให้เป็นภาษาฮังการี ปน ภาษาเสปน แต่ก็ได้แต่อึ้ง พูดไรไม่ออก หันไปยิ้มหวานให้แล้ว ก็บอกว่า เดี๊ยวกลับไปคุยกันพร้อมกับแม่ที่บ้านเนอะ  พ่อพยักหน้า พอส่งพ่อเสร็จ ขับรถออกมาเท่านั้นแหละ น้ำมูก น้าตาไหล เฮ้อ ข้อความในจดหมายน้อย ของพ่อ เล่นงานแบบเหมือนสึนามิถล่ม ลงตรงหน้า  ชีวิตต้องเดินต่อไป หยุดทุกอย่างไว้ที่จดหมายน้อยก่อน

วันที่ 31/7/2555 พ่อหายเข้าไปในห้องผ่าตัดนานมาก ออกมาเสร็จก็กลับบ้าน คอยดูอาการกัน แต่ไม่มีอะไร
ซีเรียส มีเลือดออกนิดหน่อย คืนนั้นพอลล่าเลยนอนบ้านแม่ คอยดูอาการต่างๆ เลยได้คุยกัน 3 คน พ่อแม่ลูก
ว่า แม่กับพอลล่า ขอให้พ่อยอมฉายสงในครั้งนี้ แล้วถ้าต่อไปคุณมะเร็งที่ว่า มันจะไปตรงไหนอีก ก็จะไม่บังคับแล้ว แต่ขอแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว พ่อทำท่าจะไม่ยอม พี่อิงค์ กับน้องอัยย์ ก็ช่วยกันพูดด้วย จนสุดท้ายพ่อก็โอเค
แบบจำใจ  พ่อบอกว่า
”
มันทรมานรู้ไม๊ ใครไม่เป็น ใครไม่เจอไม่รุ้หรอกว่ามันเจ็บและปวดไปหมดตามร่างกาย พอ่รู้ว่ามันไม่หาย เดี๊ยวมันก็จะไปโผล่ตรงโน้น ตรงนี้ไปอีกเรื่อยๆ ..........แอบถอนใจ ก็เลยต้องรีบจบว่า เอาน่า ขออีกครั้งเดียว นะพ่อนะ (((คิดในใจ ถ้าครั้งหน้าต้องทำอีก พอลล่าก็จะคิดหาเหตุผลมาอีกจนได้ ว่าไม๊))))

 

 

     Share

<< แอบนินทาต้องนับถอยหลังจริงเหรอ >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


เอาใจช่วยพี่โมและครอบครัว ที่สำคัญคือคุณพ่อนะค่ะ อยากให้คนรอบข้างเข้มแข็งเพื่อเป็นแรงผลักดันที่คุณพ่อค่ะ

สู้ๆนะค่ะพี่โม

ปล.น้องหายไปนาน ตอนนี้กลับมาแล้วนะค่ะ
anordinary   
Sun 19 Aug 2012 17:49 [7]

su su na ka Khun Mo...^__^

sao Germany ka   
Fri 10 Aug 2012 19:06 [6]

โห พี่ หนูเห็นละ จดหมายน้อยของคุณตา

หนูเห็นใจคุณตานะ เข้าใจความรู้สึกแกเลย
เปิ้ล   
Wed 8 Aug 2012 21:03 [5]

พี่ หนูไม่ได้อ่านรายละเอียดนะ
แต่ขอส่งกำลังใจให้ทุกท่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งคุณตา

มันท้อนะ คนท้อเขาท้อ คนลุ้นให้สู้ก็เต็มที่

หนักทั้งสองฝ่าย

เป็นกำลังใจค่ะ
simplespace   
Wed 8 Aug 2012 21:01 [4]

...
   
Wed 8 Aug 2012 15:58 [3]

....
   
Wed 8 Aug 2012 15:26 [2]

สงสารคุณตาค่ะ คิดถึงยอดมนุดของตัวเองไปด้วย
จ๊อด   
Sat 4 Aug 2012 18:45 [1]