Untitled Document
 
 
 
• เวลาที่เหลือ •
 

26-27/12/2555 หมอนัดซุปตาหาหมอ กว่าจะไปกันได้ทุกลักทุเล เพราะเหมือนไม่มีแรง ต้องคอยพยุง อาการโดยทั่วๆไปโอเค แต่เหมือนอยุ่ๆแขน  ข้างซ้าย ขาข้างซ้าย ไม่มีแรง หมอขอเจาะเลือด สรุปว่าอาจเกิดจากต่อมไทรอยด์ เพราะผลข้างเคียงจากการฉายแสง หมอให้ยามากินเพื่อดูอาการก่อน 

ช่วงก่อนปีใหม่ อยู่ๆซุปตาก็หมดแรง ไม่เดิน ไม่ยืน กิจกรรมทุกอย่างอยู่บนเตียง แต่ยังลืมตา พูดได้ บอกได้  อยากเข้าห้องน้ำแต่ไม่สามารถเพราะลำบาก ไม่มีใครช่วยอุ้ม แบก พยุง เพราะคนป่วยมักจะอยู่ในสภาวะทิ้งตัว 
วันที่ 9/1/2556 ได้รับโทรศัพท์จากแม่ ว่า
”กลับบ้านหน่อยได้ไม๊ พ่อไม่ไหว” ขับรถไม่ถึง 15 นาที เข้าบ้านมาแม่บอกว่า พ่อถ่ายออกมาเป็นน้ำหลายรอบมาก สีดำ กลิ่นเหม็นมาก แล้วก็เหมือนไม่รู้สึกตัว กลับมาก็ช่วยกันทำความสะอาดร่างกาย และที่นอน พอบ่ายๆเย็นๆ พ่อก็นอนนิ่งๆ ไม่ติงไหว ใครไปใครมาเยี่ยม ก็ไม่รู้เรื่อง ในที่สุดก็เลยตัดสินใจพาส่ง รพ. เนื่องจาก รพ.ไม่มีรถพยาบาล เลยต้องเรียกรถพยาบาลของศูนย์นเรนทร ซึ่งมี call center  1699 เค้าก็จะประสานงานกัน โทรถามรายละเอียด ระหว่างที่พอลล่ากำลังเก็บเสื้อผ้าเพื่อไป รพ. ก็มีมอเตอร์ไซด์ใส่เสื้อเฮียปอ มาจอดหน้าบ้านแล้วก็ถามว่า ”ใช่บ้านที่มีคนป่วยแล้วขอรถ จะไป รพ.ใช่ไม๊ครับ” .พอลล่าแอบคิดในใจ พ่อยังไม่ตาย ทำไมมาแบบนี้   ยังไม่ทันได้เดินเข้าบ้าน ก็มีรถตู้เฮียปอมาจอดหน้าบ้าน พร้อมกับมีชายฉกรรณ์ 3 คน เปิดประตูลงมา พอลล่า ร้องเสียงหลงว่า
เฮ้ยยยยยยย พ่อพี่ยังไม่ตาย จะเอาไป รพ. น้องๆชายฉกรรณ์ มองหน้า แบบว่าอีป้านี่ไม่รู้เรื่อง แล้วก็บอกว่า ได้ยินเค้าแจ้งทาง ว. เลยเข้ามาก่อนเผื่อช่วยอะไรได้  เอ่อ น้องค่ะ น้องเข้ามากันแบบนี้ชาวบ้านเค้าแตกตื่นกันหมดค่ะ เพราะเปิดไฟวาบ วาบ เข้ามาในซอย

หลังจากนั้นไม่ถึง10 นาที รถพยาบาลก็มาถึง ก็เข้ามาเคลื่อนย้ายซุปตาไปใส่รถ พร้อมกับให้น้ำเกลือ วัดความดัน แล้วก็ขับออกจากหมู่บ้านเปิดไฟ พร้อมเปิดไซเรน หวีหว่อ ไปตามถนน แจ้งวัฒนะ เมื่อไปถึง รพ. ก็พาเข้าห้องฉุกเฉิน หมอเวร ลงมา ถาม ถาม ถามๆๆๆๆ แล้วก็ประเมินจากอาการของแก พมอบอกว่าเหมือนแกช๊อคไปแล้ว ความดันต่ำมาก แต่ยังหายใจ แล้วก็ได้นอน รพ.พร้อมกับให้ยาฆ่าเชื้อ น้ำเกลือ ยาปรับความดัน  ผ่านไป 4 วัน อาการต่างๆ ดีขึ้น แต่อาการที่แสดงออกมาอีกอย่างคือ แกหลับตานิ่งๆ เหมือนอยากจะหลับ ไม่ขยับร่างกาย วันอาทิตย์พาน้องอัยย์ไปเยี่ยม แกยังกวักมือเรียก แล้วก็จับมือน้องอัยย์ไว้ แต่พอวันจันทร์ 14/1/2556  พ่อลืมตามอง แต่มองด้วยความไม่รับรู้ใดๆ ทั้งสิ้น  หมอแปลกใจและขอเจาะเลือดไปตรวจ ผลเลือดออกมาว่าค่า แคลเซียม โปรตัสเซียม ต่ำ ทำให้สมองทำงานผิดปกติ  ตอบสนองช้า หมอจะขอให้ยาอีก 3 วัน แล้วจะประเมินอีกครั้ง แต่แล้ว คุณหมอหน้าเด็ก มาบอกว่าขอพาไป exray สมองก่อน เพราะหมอแปลกใจในอาการดังกล่าว คือ เรียกชื่อ คุยด้วย  แล้วไม่มีการตอบรับใดๆ ทั้งสิ้น ผลออกมาว่า พบก้อนเนื้อ คือคุณมะเร็ง นั่นแน่ มันมาอีกแล้ว เพื่อนชื่อมะเร็ง  ของซุปตา หลังจากที่ไปอาศัยที่กล่องเสียง ปอดซ้าย และขวา ในที่สุดก็ไปที่สมอง  ผลของการที่คุณมะเร็งไปที่สมองก็เลยทำให้สมองส่วนนึงสูญเสียความจำ แกเลยจำใครไม่ได้ ลืมตามอง แต่ไม่รู้ว่ามองอะไร มองแบบไม่รับรู้

หมอบอกว่า มี 3 ทางเลือกให้เลือกคือ 1.ไม่รับยาใดๆ ปล่อยไปตามอาการ ผลก็คือ ก้อนมะเร็งจะบวมขึ้น และจะไปกดทับเส้นประสาทที่ควบคุมการหายใจ แล้วซุปตาก็จะหลับไปเอง โดยที่ไม่เจ็บไม่ปวด ไม่ทรมาน เพราะ ซุปตาไม่รับรู้อะไรแล้ว
2.ให้ยาลดบวมไปเรื่อยๆ แต่บอกไม่ได้ว่าจะได้ผล 100
% หรือไม่  แล้วผลก็คือ จะติดเชื้อได้ง่าย โดย   3. ฉายแสง ซึ่งหมอบอกว่า ร่างกายซุปตาคงไม่ไหวแล้ว
หมอถามความเห็นของ สมาชิกในบ้านก่อน ว่า จะตัดสินใจอย่างไร ซึ่ง ตั้งแต่ที่ซุปตาป่วยด้วย คุณมะเร็ง ซุปตาเขียนเอกสารบอกไว้แล้วว่า ไม่ต้องยื้อ พ่อ ไม่ต้องให้พ่อทรมาน  ซึ่งสมาชิกในบ้าน ก็มี แม่ กับ เรา เท่านั้น เราคุยกันมาตลอด และได้ข้อสรุปเหมือนกัน คือ เราขอเลือกข้อ 1. เราขอเลือกเอาซุปตากลับบ้าน เอากลับมาดูแลที่บ้าน เหมือนตามปกติที่เราเคยทำ ซึ่งเราก็ถามหมอว่า ระยะเวลา จะนานเท่าไหร่ หมอบอกว่า อาจจะเป็นอาทิตย์ เป็นเดือน 
จากวันที่เข้า รพ. รวมทั้งหมด 9 วัน วันที่ 17/1/2556 เอาซุปตากลับมาบ้าน เรากับแม่ทำทุกอย่างเหมือนปกติ พูดคุยกับซุปตา เวลาจะให้อาหาร ให้ยา จะเช็ดตัว หรือ ใครไปใครมาก็จะบอก บางทีก็อ่านหนังสือพิมพ์ให้ฟัง เปิดเทปสวดมนต์ให้ฟัง
เวลาที่เหลืออาจมีไม่มาก แต่ขอใช้เวลาที่เหลือให้เต็มที่ก่อน อยากจะบอกพ่อว่า พ่อไม่ต้องห่วงอะไรใดๆทั้งสิ้น ไม่ต้องห่วงแม่ ไม่ต้องห่วงหลาน  เราจะดูแลกันอย่างดีที่สุด พ่อเชื่อโมเหอะ

     Share

<< สุขเล็กน้อย ของลิง 2 คนวันที่พ่อจากไป >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


ดิวเองค่ะ

v
v
v
v
moonstone   
Sun 27 Jan 2013 21:43 [3]

พี่โม....ดิวให้กำลังใจ เอาไปเยอะๆเลยนะคะ
สิ่งที่ดิวเห็นมาตลอดคือพี่โมไม่เคยอ่อนแอให้เห็นเลย
และดิวก็เชื่อว่า พี่โมจะเข้มแข็งเป็นที่พึ่งของทุกๆคนได้อย่างนี้ต่อๆไป

แต่ถ้าหากอยากอ่อนแอบ้าง ก็ทำนะคะ บางทีเราได้ระบายอะไรบ้าง อาจจะทำให้ดีขึ้นนะ

เป็นห่วงนะคะ กอดดดดดนะคะ ^^
   
Sun 27 Jan 2013 21:42 [2]

ไม่สามารถมีคำพูดใดๆได้ แต่มาเป็นกำลังใจและขอให้พี่โมและทุกๆคนในครอบครัวรักษาสุขภาพและใช้เวลาที่เหลือให้ดีที่สุดนะค่ะ

รักและเป็นห่วงนะค่ะพี่โม
anordinary   
Sat 19 Jan 2013 10:14 [1]