Untitled Document
 
 
 
• เมื่อลุงต้องหลบหนีเข้าเมือง •
 

เมื่อลุงยามบอกว่า ต้องไปถ่ายสกู๊ปข่าวที่พม่า  ด้วยความที่ลุงแกเดินทางเกือบทุกปี ปีละครั้ง 2 ครั้ง ก็ตามนั้น
ทั้งทีม ไปขึ้นเครื่องที่ อ.แม่สอด จ.ตาก  สายๆ ของวันศุกร์ที่ 18/10/2556 แกโทรมาว่า
*** ซวยเลย ขึ้นเครื่องไม่ได้ passport หมดอายุ มา 2 เดือน แต่ visa ผ่าน ** อิป้าเลยงง อ้าวแล้วทำไง ไปไม่ได้ก็กลับดิ  ลุงแกว่ากลับไม่ได้ ต้องไป แต่จะไปไง นี่ดิ  รอประสานงานกับทีม ทางฝั่งพม่าก่อน ว่าจะเข้าไปได้ยังไง  จนเย็นย่ำก็ยังไม่ส่งข่าว เลยลองโทรไปถาม  พอลุงแกรับโทรศัพท์ ก้ได้ยินเสียงแปลกๆ ฟังไม่รู้เรื่อง แต่ลุงบอกว่า กำลังเดินทางอยู่ มากับรถทหาร.....ตาย 5 ลุงกรู ถูกทหารพม่า จับไปรึเปล่าวะ เพราะหลบหนีเข้าเมือง   แกว่าเออ แค่นี้เดี๊ยวถึงแล้วโทรหา ไอ้เราก็นึก ถึงไหน ถึงพม่า หรือ ถึงด่านกักกันเฉลย เฮ้อออออ
เล่นเอานอนไม่หลับคืนนั้น

7.45 เช้าวันเสาร์ที่ 19/10/2556 ลุงโทรมาว่า อยู่ระหว่างทาง รอรถทหารอีกฝั่งมารับ ป้าเลย งง เดินทางเมื่อวานครึ่งวัน อีก 1 คืน ยังไม่ถึงไหน  ลุงจะรอดไม๊เนี่ย แกเล่าคร่าวๆว่า มากับรถทหารมอญ แล้วเดี๊ยวรถทหารกระเหรี่ยงมารับ เง้ออออ  2 ทหารเลยนะลุงนะ แกว่า กำลังรอรถอยู่ เพราะรถที่จะมารับอีกทอดนึงยางแตก ถ้าถึงแล้วจะโทรบอก....แล้วลุงก็หายเงียบไป จนเย็นๆโทรมาว่า เออ ถึงแล้ว เจอกับทีมแล้ว ต้องรีบไปถ่ายงาน คุยกันแค่นั้น
แล้วลุงก็เงียบไป ไม่ติดต่อมาอีก จนกระทั่งเมื่อวาน ตอน 9 โมง โทรมาบอกว่า เดี๊ยวจะมีรถทหารมารับแล้วพาไปส่งที่ ริมแม่นำเมย แล้วก็นั่งเรือข้ามฝากไปขึ้นฝั่งไทย แล้วก็นั่งเครื่องกลับมา กทม.

ตอนค่ำ เจอหน้ากัน ต่างคนต่างถอนใจใส่กัน ลุงแกก็บอกว่า แกพลาด แกไม่รอบคอบเองเรื่อง
passport หมดอายุ แต่สิ่งที่น่ากลัวคือ ระหว่างเดินทางไป เหมือนหลบหนีเข้าเมือง แต่มีทหารมอญ กับทหารกระเหรี่ยงส่งต่อกันเป็นทอดๆ แล้วเหมือนการจราจรที่นั่น เค้าไม่ได้ขับไปขับมาได้ตลอดเหมือนบ้านเรา เค้าจะมีวันขับเข้าเมือง กับวันขับออกเมือง คนละวันกัน ซึ่งยากต่อการเดินทาง เพราะเมืองที่ลุงไปคือ เมียววดี 

แล้วระหว่างทางนั่งไปในรถ มีทหารถือปืนนั่งประกบข้างไปตลอด  แล้วก็มีการยิ่งปืนขู่ กันไปตลอดทาง ลุงแกว่า เหมือนในหนังเลยว่ะ เพียงแต่ฟังไม่รุ้เรื่อง ว่าเค้าพูดอะไรกัน แล้วก็ต้อง ใส่หมวกของทหารไว้ตลอด พอถึงด่านแต่ละด่าน เค้าก็ส่งภาษากันเสียงดังไปหมด โบกไม้โบกมือ แล้วด้วยความที่เป็นทหารแต่ละสังกัด แต่ละคน จะต้องเหมือนบอกว่า ตัวเอง เป็นลูกน้องใคร สังกัดไหน (นี่ขนาดลุงแกฟังไม่รุ้เรื่องนะ ยังเล่าได้ประมาณนี้) แต่ลุงบอกว่า มีบางคนพูดไทยได้ แต่ไม่มาก  แกว่าตอนที่รอเปลี่ยนรถ จะเดินไปฉี่ ทหารยังเดินตามประกบ แล้วตอนที่ต้องนอนรอรถ ที่พักเป็นเหมือนที่พักชั่วคราวในป่า แต่ดูดีมีผ้าม่านมีโต๊ะกินข้าว แต่ไม่มีที่นอน ทหารเอาผ้ามาปูให้ เอาหมอมาให้ แกว่าแกนอนฟังเสียงฝนตกใส่หลังคาสังกะสี จนหลับไป  แล้วก็มีทหารนอนเฝ้าอีก 2 คน

เช้ามาทหาร เอาข้าวผัด กับชาร้อน ใส่ถุงก๊อปแก๊ป(มิใช่ถุงพลาสติก) มาเทใส่ชามสังกะสี ให้กิน กว่าจะได้เดินทางต่อไปอีก ระหว่างนั่งรถของทหารมอญ ก็คุยกันรู้เรื่องบ้างไม่รุ้เรื่องบ้าง ทหารก็บอกแกว่า ทีหลังอย่าเดินทางแบบนี้นะ มันอันตราย เพราะถ้าเกิดอะไรขึ้น เค้าก็จะมีปัญหาระหว่าง ทหารด้วยกันเอง แล้วยิ่งแถบ              ๆชายแดนของพม่า มันยังมีปัญหาต่อเนื่องกันไม่หยุด เพราะถ้าเกิดปัญหาขึ้น และมีบุคคลอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยมันจะบานปลาย

นั่นไง ป้าว่าแล้ว ลุงเนี่ย เป็นปัญหาระดับประเทศ เลยทีเดียวเชียว
ยังมีหน้ามาบอกอีกว่า ขากลับไม่น่ากลัวและไม่ตื่นเต้นเท่าขาไป ก็ใช่ดิขาไปมันมืดนี่น่า ขากลับมันสว่าง แต่ขำทีแกว่า ไม่ว่าจะนั่งรถทหารกระเหรี่ยง หรือ ทหารมอญ จะต้องใส่หมวก และใส่เสื้อเหมือนพรางตัว
แล้วขอโทษเหอะค่ะ หน้าลุงแก เหมือนกระเหรี่ยงและมอญ มากๆๆๆ ว่าไม๊

     Share

<< แอบถูกใจ(ชายแปลกหน้า)ลุงป่วยภาค 1 >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


It's like you're on a missoin to save me time and money!
Omodamwen   
Mon 27 Jan 2014 8:17 [1]