Untitled Document
 
 
 
• ยะลา ณ.วันเชงเม้ง •
 

ห่างหายไปนานๆๆๆ แต่ก็วนเวียนเข้ามาอ่านโน่น นี่นั่น ไปเรื่อยๆ

อาการป่วยของลุงยาม ก็นิ่งๆ ไป แต่ก็ดูเหมือนดีขึ้น แต่ไม่หายขาด เนื่องจากพฤติกรรมและหลายๆสิ่งไม่เอื้ออำนวย แก่แล้วต้องดูแลตัวเองเยอะ เค้าถึงบอกว่า สมัยยังหนุ่ม ยังสาวให้ดูแลตัวเองเยอะๆให้แข็งแรงๆ ไว้

ผลสอบของลิงๆ เทอมนี้ อยู่ในระยะที่แม่ยอมรับได้ ไม่ขี้เหร่ ไม่เลวร้าย แค่ลูกมีสุขที่ได้เรียนได้ทำ แม่ happyชีวิตเป็นของลิง แม่เป็นผู้สนับสนุน และแนะนำ ดูแลกันไปตามความเหมาะสม แบบขำๆตามไสตล์บ้านเรา

ปิดเทอมนี้พาคุณยาย ล่องใต้ไปหาหลานๆ ฝั่งคุณตาที่พัทลุง นานๆไปที หลานๆ อยากให้อยุ่หลายๆวันยายว่า นั่งๆ นอนๆ กินๆ ไม่ไหวมั้ง เลยบอกว่า ปีหน้าจะพามาใหม่ จะฝากเลี้ยงไว้สักเดือน แล้วค่อยมารับกลับ ขำกันใหญ่  แวะไปเรื่อยๆนอนประจวบ นอนนคร นครพัทลุง ปลายทางคือ ยะลา บ้านลุงยาม เนื่องจากลุงยามไม่ได้ไปเชงเม้งมาเกือบ 5 ปี (หลังจากที่ปู่เสีย) ย่าจะมา กทม ก็เลยกลายเป็นเจอกัน ที่กทม ซะมากกว่า

 

วันเชงม้ง 5/4/2014 โหคนเยอะมาก ไหนจะลูก ไหนจะหลาน เหลน  สนุกสนานขำๆ แต่ขอบอกว่าร้อนมากขนาดนัดรวมตัวกัน ตั้งแต่ 6โมง เช้า

 

ตั้งแต่เป็นสะใภ้ยะลา ไปๆมาๆ ก็หลายๆครั้ง ตั้งแต่บ้านเมืองยังสงบ เงียบ บ้านเมือง ผังเมืองน่าอยู่มาก มาจนถึงปัจจุบัน มันเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ ด้วยเหตุผลอไรก็ตามแต่ เรารู้สึกเสียดายความสงบที่เคยมี บ้านเมือง ร้านค้าต่างๆ ผู้คน ความไม่สงบทางภาคใต้ ได้พรากสิ่งดีๆ ของ จังหวัด ที่เคยมีอยุ่ ให้หายไปเรื่อยๆ  แค่คนใกล้ๆ เช่น เมื่อก่อน ย่าเคยไปตลาดเช้า ชื่อตลาดโก้งโค้ง (เนื่องจากคนซื้อต้องโก้งโค้งซื้อของ แม่ค้านั่งกับพื้น) ไปขายเองบ้าง ไปซื้อบ้าง พลาดจากระเบิดมา 2 ครั้ง ในที่สุดตลาดนี้ก็จางหายไป ร้านน้ำชาบางร้าน ที่เคยได้นั่งแช่นานๆ คุยกันไป โม้กันไป ตามประสาคนกันเอง ที่มากินมาเจอกัน หรือ ครอบครัวบางครอบครัวลูกหลานกลับมา ก็แวะมาอุดหนุน ก็ต้องแบบว่า รีบกินรีบกลับ หลังๆมา ไปยะลาก็จะไม่ได้เที่ยวไหน อยู่บ้าน ไปบ้านพี่ๆน้อง นั่งคุยนั่งโม้กันที่บ้านซะมากกว่า เพื่อความปลอดภัยของชีวิต และทรัยพ์สิน ในสายตาเรา ไม่ใช่คนพื้นที่ มันก้แบบว่ามีกลัวๆบ้าง แต่คนพื้นที่จริงๆ เค้าคงชิน และทำใจ รับสภาพได้

 

เดินทางออกจากยะลาวันที่ 5/4/2014 ส่งเด็กๆ กับคุณยายกลับเครื่อง ส่วนเรากับลุงยาม แวะฮันนีมูนต่อ55 กลับเข้า กทม.วันอาทิตย์บ่ายๆ เย็นๆ โทรศัพท์ มาเป็นระยะๆ ถามว่า อยู่ไหนแล้ว อยู่ยะละ หรือ อยู่ไหน เพราะวันอาทิตย์ วันเดียว ระเบิดที่ยะละ 4-5 จุด   เฮ้ออออ แอบถอนใจว่า จุดที่ระเบิด คือจุดที่เราไปตระเวณกันมาทั้งนั้นเลย

     Share

<< ลุงป่วย ภาค 2 เธอกับฉัน และรั้วของเรา >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


หนิงไม่มีโอกาสได้ไปยะลาเลยค่ะ ต่อก็มีญาติอยู่ที่ยะลา แต่ก็ไม่เคยลงไปเหมือนกัน แค่ต้องไปเก็บข้อมูลที่ปัตตานีทีบ้านก็ห่วงกันมากๆ แล้ว
อ่านแล้วก็เสียดายบรรยากาศดีๆ ที่เคยมีมาก่อนที่จะมีเหตุการณ์ความไม่สงบนะคะ

โชคดีมากๆ เลยค่ะที่กลับมาก่อนเหตุการณ์ระเบิดที่ผ่านมา

ขอให้ครอบครัวคุณลุงยามที่ยะลาปลอดภัย ห่างไกลจากเหตุร้ายทั้งปวงนะคะ ^^
ninggator   
Thu 10 Apr 2014 12:28 [1]