Untitled Document
 
 
 
• Trip ส่งท้ายก่อนเปิดเทอม •
 

April 2015
เชงเม้งปี 58 สมาชิกไม่ครบ คล้ายๆ กันหลายๆ บ้าน บ้านเราขาดเจ้าอิงค์ ช่วงที่อิงค์ ไปจีน
เหมือนไม่ได้ขาดการติดต่อ เพราะ คุยกันผ่าน
wechat  การไปใช้ชีวิตที่โน่น ทำให้ต้องซักผ้าเอง
ต้องล้างห้องน้ำเอง บริหารจัดการเวลาของตัวเอง ไม่มีใครปลุก ไม่มีใครจ้ำจี้จ้ำไช อิงค์บอกว่า
เห็นไม๊ ใครๆ ชอบบอกว่า อิงค์ จะอยู่ไม่ได้ แต่สุดท้ายก็อยู่ได้ แบบเอาตัวรอดได้ ไปไหนๆได้
 ไม่ต้องกิน อาหารซ้ำแบบเดิมๆ ซื้อของได้ ต่อของได้ แต่อิงค์บอก คิดถึงอาหารไทยที่สุด
สิ่งที่แม่บอกทุกๆวัน ว่า กลับมา เวลานิดเดียวก็เปิดเทอม แป๊ปเดียวก็สอบ โน่น นี่ นั่นสารพัด
อ่านหนังสือเยอะๆ หน่อย  ได้หนังสือมาจากลูกสาวเพื่อน 2 ตั้งใหญ่ๆ หนังสือยังใหม่มาก
เนื่องจากเจ้าของอ่านแบบถนอม แต่ฟ่านการอ่านมาไม่น้อยกว่า 3 ครั้ง ต่อเล่ม แม่บอกอิงค์ว่า
อิงค์หัวช้ากว่าคนอื่น เพราะฉะนั้นต้องอ่าน 5 ครั้ง ต่อเล่ม อิงค์หัวเราะ ทั้งน้ำตา

May 2015
มี
Trip ญี่ปุ่นมาแบบกระทันหัน คือป้า (พี่สะใภ้ฝั่ง ลุงยาม) อยากไป เลยมาชวนเด็กๆ รวบรวม
สมาชิกไป ได้ผู้ร่วมเดินทาง 7 คน แม่ไม่ค่อยอยากไป เพราะห่วงงาน แต่ห่วงลูกมากกว่าเลยขอ
ลางานอีกรอบ (หลังจากที่ลาไปเมื่อเมษา ก่อนสงกรานต์) อีกอย่างลุงยาม ไม่อยากให้ลูกไป
ตามลำพังกับลุง และป้า แม่เลยต้องไปด้วย ส่วนลุงยามไปไม่ได้ ต้องไปทำงานที่ อเมริกา เป็น
เวลา 2 อาทิตย์
Trip นี้ ผู้ใหญ่ใจดี (ลุงกับป้า) ออกตังค์ ให้เด็กๆ แม่คุยกับเด็กๆ ก่อนไปว่า
สิ่งไหนควรซื้อ หรือไม่ควรซื้อ แล้วเนื่องจากป้ากับลุง เป็นคนอออกค่าใช้จ่ายให้ เพราะฉะนั้น
เราต้องช่วยเค้าออกค่าใช้จ่าย บางอย่างบ้าง เช่นค่าตั๋วรถไฟ ค่ากินน้ำ กินขนม เด็กๆ โอเค
สองคนพี่น้อง เอาตังค์ส่วนตัวของ 2 คน มารวมกับของแม่ แล้วให้แม่ เป็นคนจัดการ สุดท้ายคน
ที่ช่วยแม่จัดการคือพี่อิงค์

ถามว่าสนุกไม๊ ก็สนุกเพราะได้ไปเห็นบ้านเมืองเค้า ได้เห็นความมีระเบียบ
ความสะอาด เห็นหนุ่มๆ หล่อๆ  ชอบมากคือ อากาศ บ้านเรือน ที่นอนหมอนมุ้ง อัธยาศัยของผู้คน
ต่างจังหวัด คิดๆไป ก็คงไม่ต่างจากบ้านเรา แต่ในความรู้สึก เราคิดว่า เมืองไทย พอความเจริญ
หรือ กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยว มันทำให้พื้นที่นั้นๆ เปลี่ยนไป แต่บ้านเค้า ยังคงสภาพเดิมๆ
เพียงแต่ มีร้านขายของ otop เหมือนบ้านเรา  อากาศดีมาก 18-19 องศา


คืนแรกที่ไปนอน โรงแรม น่ารักมาก เนื่องจากห้องเรา พักสามคน จึงได้ ห้องนอน และที่นอน
เหมือนของโดเรมอน กับ โนบิตะ เด็กๆ happy มากกกก สุดท้ายเด็กๆ ก็ทิ้งแม่นอนบนเตียง
เด็กๆไป นอนกองรวมกัน ขำกัน อยู่ที่ที่นอน อุ่นๆ

ลุงยามบอกว่า อย่าลืมไปออนเซน ด้วยความโก๊ะ ก็ถามลุงไปว่า แก้ผ้ามาได้เลยเหรอ ลุงกับลูกขำ
บอกว่าแม่อย่านะ อย่าเด็ดขาด เดี๊ยวตนอื่นแตกตื่น(อย่าเดินแก้ผ้า ออกมาจากในห้องนะ ใส่เสื้อคลุม
มาก่อน)เห็นเมียเป็นคนยังไง มาบอกแบบนี้แต่ขอโทษค่ะ เดินไปเมียงๆมอง กะว่าจะเข้าแต่
พอเจอกลิ่นของ ทัวร์จีนที่เดินเข้าไปก่อนไม่แน่ว่า นานแค่ไหน แต่ยังคงทิ้งกลิ่น ไว้ให้ดมต่างหน้า
เลยยอมหันหลังกลับมา เอาวะไปนอนแก้ผ้า แช่ออน ในห้องนอนตัวเองดีกว่า ไม่ต้องไปดูของใคร
หรือ ให้ใครเห็นของเรา (ของเราแปลก และแตกต่างที่ขนาด 555)ว่าแล้วก็ แก้ผ้าลงไปนอน
ให้น้ำล้นอ่าง สบายใจอย่างหาที่สุดมิได้

แต่ในเมืองวุ่นวายดี คนเยอะ เดินก้มๆ บนรถไฟฟ้า ก้มๆๆๆ เล่นมือถือกัน (เหมือนบ้านเรา)
แหล่ง
shopping มีแต่คนไทย + จีน  ไม่ว่าจะเป็นร้านขนม หรือ ร้านของเครื่องสำอาง แต่เชื่อ
ว่าชาติไหนก็แพ้คนไทย ซื้อและ
shop ได้ทุกที่จริงๆ  ทุกคนจะต้องหิ้วถุง ยูนิโคล ถุง duty free
โอ๊ยยยย เยอะจริง แม่เจ้า   บ้านเรา หิ้วกันน้อยมากกกกก มีขนมที่ซื้อมาฝากคุณยาย มีขนม
ของเด็กๆของแม่ ได้ครีมบำรุงหน้ามา 1 ขวด เท่านั้น จริงๆ  โดยธรรมชาติของคนเนแม่ เวลาจะ
ซื้ออะไรให้ตัวเองมักคิดนาน คิดเยอะ แต่ถ้าเป็นของลูก ไม่ค่อยลังเล การไปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนี้
เหมือนไปดูบ้านเมือง ไปกินไปชมบรรยากาศ ไม่ได้ซื้ออะไรมาฝากใครเลย (เหมือนใจดำ)

เป็น
Trip ส่งท้ายก่อนเปิดเทอม เห็นลูกๆ สนุก ก็ดีใจ

     Share

<< เมื่อลูกไปผจญโลกกว้างพ่อลูกดราม่า >>



timetopost
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 


เสียดาย อดดูรูปพี่โมแช่ออนเซ็นเลยค่ะ ฮี่ๆๆๆ :p
pinkwidow   
Tue 12 May 2015 20:51 [3]

ธัญหายไปนานจนเด็กๆโตเป็นสาวกับหมดแล้วแน่ๆ >*<

เห็นด้วยกับพี่โมเลยคะ พอมีลูกอะไรที่จะซื้อส่วนตัวนี่คิดแล้วคิดอีก แต่ถ้าจำเป็นสำหรับลูกเท่าไหร่เท่ากีนจริงๆ

คืดถึงนะคะ
Anordinary   
Tue 12 May 2015 18:47 [2]

อ่านแล้วก็ขำพี่โม สนุกตรงได้เห็นหนุ่มๆ หล่อๆ ด้วย ฮ่าๆๆ

ทัวร์จีนนี่ ไม่ว่าที่ไหนๆ น่ากลัวจริงๆ ค่ะ เห็นปุ๊บต้องขอหนีก่อนเลย ^^"
ninggator   
Tue 12 May 2015 16:20 [1]